गज़ल
जनजनको प्रतिक्षा हो संबिधान हाम्रो
रक्षा गरौ वीर पुर्खाको स्वाभिमान हाम्रो
वार्ता गरौ संबाद गरौ नमिलेको मिलाउ
देशको लागि त्याग गरौं अभिमान हाम्रो
...
रक्षा गरौ वीर पुर्खाको स्वाभिमान हाम्रो
वार्ता गरौ संबाद गरौ नमिलेको मिलाउ
देशको लागि त्याग गरौं अभिमान हाम्रो
...
हिमाल पहाड तराइले एकजुट हुनुपर्छ
अनेकतामा एकता राम्रो पहिचान हाम्रो
पुर्खाको गाथासँगै बाँचोस् हाम्रो राष्ट्रियता
विश्व माझ उच्च बनाउ नेपाली शान हाम्रो ।
अनेकतामा एकता राम्रो पहिचान हाम्रो
पुर्खाको गाथासँगै बाँचोस् हाम्रो राष्ट्रियता
विश्व माझ उच्च बनाउ नेपाली शान हाम्रो ।
~~ गजल~~
प्रवासमा रुनु कति यो मन मैले दुखाएर
तप्प तप्प आँखाबाट अश्रुधारा चुहाएर
कोपिलामै छोडेकीथेँ आज हुर्के छोराछोरी
माया-ममता सजाकीछु छातीभरि लुकाएर
भोक तिर्खा लाग्दा बरै सम्झे होलान आमा कति
फोटो हेर्दै सम्झी बस्छु मनलाई दह्रो बनाएर
समस्याका भेलहरू घट्नु भन्दा उर्लिरन्छन्
नदीसरि वेदनाका छालहरू बगाएर
रक्षा गर भगवती देवी माता भन्दै मैले
पूजा गर्छु हरपल आफ्नै मनलाई जलाएर ।।
प्रवासमा रुनु कति यो मन मैले दुखाएर
तप्प तप्प आँखाबाट अश्रुधारा चुहाएर
कोपिलामै छोडेकीथेँ आज हुर्के छोराछोरी
माया-ममता सजाकीछु छातीभरि लुकाएर
भोक तिर्खा लाग्दा बरै सम्झे होलान आमा कति
फोटो हेर्दै सम्झी बस्छु मनलाई दह्रो बनाएर
समस्याका भेलहरू घट्नु भन्दा उर्लिरन्छन्
नदीसरि वेदनाका छालहरू बगाएर
रक्षा गर भगवती देवी माता भन्दै मैले
पूजा गर्छु हरपल आफ्नै मनलाई जलाएर ।।
एउटै भावका शेरहरूले बनेको यो सन्देशमुलक गजल लेखेर पेशेको छु। यो गजल यहाँहरूलाई कस्तो लाग्यो? सुझाव पाउँ !
कति हिड्छौ मेरो मात्रै काटी कुरा समाजमा
पक्कै थाहा पाउँछन् सबले, खाटी कुरा समाजमा ।
विश्वास नै नगर्लान् है भोलिदेखि तिमीलाई
बोल्ने गर्नु असल खराव छाँटी करा समाजमा ।
एक कान दुई कान मैदान हुन्छ, नभनेका कुरा पनि
कतिञ्जेल लुक्छ खुरा पाटी कुरा समाजमा ।
भित्ताको नि कान हुन्छ भन्ने कुरा थाहा छैन?
किन गर्दै हिड्छौ नाना भाँती कुरा समाजमा ।
हाँसले जस्तै दुध पानी, छुट्याएर पिउन सिक्नु
सत्य बोल्नु झुठ राख्नु थाती कुरा समाजमा ।
पुर्पुरोमा हात राखी भन्नु पैर्ला बचा “हरि”
नहिड्नु है अबदेखि ढाँटी कुरा समाजमा ।
हरि मानन्धर "विवश"
क्याक्मी ९, स्याङ्ग्जा
हालः इजरायल
कति हिड्छौ मेरो मात्रै काटी कुरा समाजमा
पक्कै थाहा पाउँछन् सबले, खाटी कुरा समाजमा ।
विश्वास नै नगर्लान् है भोलिदेखि तिमीलाई
बोल्ने गर्नु असल खराव छाँटी करा समाजमा ।
एक कान दुई कान मैदान हुन्छ, नभनेका कुरा पनि
कतिञ्जेल लुक्छ खुरा पाटी कुरा समाजमा ।
भित्ताको नि कान हुन्छ भन्ने कुरा थाहा छैन?
किन गर्दै हिड्छौ नाना भाँती कुरा समाजमा ।
हाँसले जस्तै दुध पानी, छुट्याएर पिउन सिक्नु
सत्य बोल्नु झुठ राख्नु थाती कुरा समाजमा ।
पुर्पुरोमा हात राखी भन्नु पैर्ला बचा “हरि”
नहिड्नु है अबदेखि ढाँटी कुरा समाजमा ।
हरि मानन्धर "विवश"
क्याक्मी ९, स्याङ्ग्जा
हालः इजरायल
 |
(गजलकार -पोस्टराजचापागाईं) |
नेपाली हूँ थेप्चे नभन्नू तिम्ले
गोर्खालीको नाता उने पुग्ने छ !
साला चुच्चे नाके नभन्नू तिम्ले
आँखा साना लागून् उनै हुन् दृष्टि
स्रष्टा दोसी चिम्से नभन्नू तिम्ले
बस्तीमा छौं हामी धुलो खेलिन्छ
लाली पोती पाखे नभन्नू तिम्ले !
दङ्गा बढ्ला काले र गोरे फाट्दा
हेपी मड्स्या कैले नभन्नू तिम्ले
छन्द – सालासुङ्गो (हिमाल)
सूत्र - SSS SSS lSS SS
गण – म म य गु.गु.
विश्राम – ६ अक्षरमा
लक्षण –
मीठो ‘सालासुङ्गो’ ‘ममायाग्गे’ हो
भाका हाली पढ्दा ६ मा अड्ने हो
गुनगुन – लालालालालाला ललालाला
https://www.facebook.com/postraj.chapagain
पहिलो भेटमै पिरतीको आगो सल्का'काथ्यौ
ढाका टोपी कती राम्रो दाहिने ढल्का'काथ्यौ |
सिरुपाते खुकुरी त्यों ईस्ट कोट'थ्यो ज्यानमा
आँखाबाट मोहनीको अमृत छल्का'काथ्यौ ||...
पहिलो भेटमै पिरतीको आगो सल्का'काथ्यौ ||
हर बखत मिठो मुस्कान नचाई रह्येउ ओठमा
मनै छुने शान्त ब्यबहार तिम्ले झल्का'काथ्यौ ||
पहिलो भेटमै पिरतीको आगो सल्का'काथ्यौ ||
( साथी गाज़लकार सुश्री गरिमा प्रधानले मेरो रचनालाइ सुधारी दिनु भएकोमा हार्दिक धन्यबाद दिदै तपाईहरु माझमा यो सानो प्रयास राखेकी छु
ढाका टोपी कती राम्रो दाहिने ढल्का'काथ्यौ |
सिरुपाते खुकुरी त्यों ईस्ट कोट'थ्यो ज्यानमा
आँखाबाट मोहनीको अमृत छल्का'काथ्यौ ||...
पहिलो भेटमै पिरतीको आगो सल्का'काथ्यौ ||
हर बखत मिठो मुस्कान नचाई रह्येउ ओठमा
मनै छुने शान्त ब्यबहार तिम्ले झल्का'काथ्यौ ||
पहिलो भेटमै पिरतीको आगो सल्का'काथ्यौ ||
( साथी गाज़लकार सुश्री गरिमा प्रधानले मेरो रचनालाइ सुधारी दिनु भएकोमा हार्दिक धन्यबाद दिदै तपाईहरु माझमा यो सानो प्रयास राखेकी छु
फूल फुल्ने बाग
खोजी, पानी उतै पारे हुन्छ
अन्तै खुशी मिल्छ
भने यता माया मारे हुन्छ ।
भोग्नै पर्ने हुन्छ
यहाँ, दैव जे जे लेखि दिन्छन्
जन्मे पछि मर्ने रीत,
सक्छौ भने टारे हुन्छ ।
बास राख्ने दिल मेरो
अति सानो देख्यौ भने
खुल्ला खोज्ने
तिम्रो दिल, बसाईँ अन्तै सारे हुन्छ ।
जूनमा पनि हुन्छ
दाग, हेर्ने तिम्रो नजर कस्तो?
घृणा नै पो किन गर्छौ, बरू नजर बारे
हुन्छ ।
यस्तै होला तिम्रो
माया, तिम्रो खुशी सर्वे सर्वा
विवश किन हुनु पर्यो
मल्ने जोडी नारे हुन्छ ।
हरि मानन्धर "विवश"
क्याक्मी ९, स्याङ्ग्जा
हाल इजरायल
हावा हो मन पानी हो मन ।
फूलैफूल्को जवानी हो मन ।
रम्छ सधैं अरुकै खुसीमा,
भावको ठुलो खानी हो मन ।
सुम्पन्छ सबै बिर्सेर आफैं,
लाग्दछ साँच्चै दानी हो मन ।
यत्ति पवित्र अरु के होला,
पुजा नै गर्ने थानी हो मन ।
जत्ति घोटे नि सहेर बस्छ,
जाँतो विचको मानी हो मन ।
जे सुकै हाल तिमीले भित्र,
मात्र तेल झार्ने घानी हो मन ।
विवाद किन गर्नु बेकारको,
होइन राजा रानी हो मन ।
यात्री शेखर
फूलैफूल्को जवानी हो मन ।
रम्छ सधैं अरुकै खुसीमा,
भावको ठुलो खानी हो मन ।
सुम्पन्छ सबै बिर्सेर आफैं,
लाग्दछ साँच्चै दानी हो मन ।
यत्ति पवित्र अरु के होला,
पुजा नै गर्ने थानी हो मन ।
जत्ति घोटे नि सहेर बस्छ,
जाँतो विचको मानी हो मन ।
जे सुकै हाल तिमीले भित्र,
मात्र तेल झार्ने घानी हो मन ।
विवाद किन गर्नु बेकारको,
होइन राजा रानी हो मन ।
यात्री शेखर
गजल
तिमै निम्ति सोमबारे बर्त गरे साउनमा
तिमै मधुर गुनगुनले मन भरे साउनमासप्त रङ्ग इन्द्रेणीझै सजाउँदै रहरहरू
तिमै यादमा म त बर्षा बनी झरे साउनमा
चन्द्रमालाइ एकोहोरो हेरिरहने चकोर भै
तिम्रै रूप-रङ्ग देखि दङ्गै परेँ साउनमा
बादलभित्र तारा लुके, ताराभित्र हाम्रो माया
मल्मल्किरी जुनकिरीले प्रकाश छरे साउनमा
उराठिलो जीवनमा वसन्तका फूल सार्दै
ओइलिएका मुनाहरु फेरि सरे साउनमा
यात्री शेखर
मैले आकाश खसाउँनुछ, र त गजल लेख्छु ।
आँधी, बतास बसाउँनुछ, र त गजल लेख्छु ।
घाम जुन रातदिन, किन लुकामारी खैल्छन् ?
दुवै जालमा फसाउँनुछ, र त गजल लेख्छु ।
आजकाल देख्छु यहा, मानवियता टुक्रदैछ,
उस्मा संवेग पसाउँनुछ र त गजल लेख्छु ।
अरु हैन आफैबाट, सकिदैछ मान्छे यहाँ,
विकृतीहरु भसाउँनुछ, र त गजल लेख्छु ।
आ आफ्नै चोटब्यथा, दुःखी रा’छ सबै मान्छे,
हरेकलाई हसाउँनुछ, र त गजल लेख्छु ।
गजल
जेलिएको हुन्छ भाग्य पौरखले गोड्नुपर्छ
संघर्षका पहाडहरु साहसले फोड्नुपर्छ
पराइको भर हैन आँफै जाँगर चलाएर
रुढिबादी परम्परा सबै मिली तोड्नुपर्छ
निराशाको कालो बादल् मनै देखि हटाएर
असफल प्रयासहरु सफलतमा मोड्नुपर्छ
मेहनती हातमा नै मोती दाना झुल्नेगर्छ
आलस्य र अल्छिपन अब हाम्ले छोड्नुपर्छ
जेलिएको हुन्छ भाग्य पौरखले गोड्नुपर्छ
संघर्षका पहाडहरु साहसले फोड्नुपर्छ
पराइको भर हैन आँफै जाँगर चलाएर
रुढिबादी परम्परा सबै मिली तोड्नुपर्छ
निराशाको कालो बादल् मनै देखि हटाएर
असफल प्रयासहरु सफलतमा मोड्नुपर्छ
मेहनती हातमा नै मोती दाना झुल्नेगर्छ
आलस्य र अल्छिपन अब हाम्ले छोड्नुपर्छ
छोड्दैछौ लेख्न संबिधान कुर्सिकै कारण'
राख्दैछौ आँफैमा अभिमान कुर्सिकै कारण
नैतिकता भुलेर नै इमान बेचेपछि
हुँदैछौ आज बेइमान कुर्सिकै कारण
मिलाउने होइन संसद्, भाँड्ने थलो मात्र
पार्टीभित्र सधै तानातान कुर्सिकै कारण
बढाउदै भ्रष्टाचार,देशलाई पेवा ठान्छौ
गुम्ने भयो हाम्रो शान कुर्सिकै कारण
राख्दैछौ आँफैमा अभिमान कुर्सिकै कारण
नैतिकता भुलेर नै इमान बेचेपछि
हुँदैछौ आज बेइमान कुर्सिकै कारण
मिलाउने होइन संसद्, भाँड्ने थलो मात्र
पार्टीभित्र सधै तानातान कुर्सिकै कारण
बढाउदै भ्रष्टाचार,देशलाई पेवा ठान्छौ
गुम्ने भयो हाम्रो शान कुर्सिकै कारण
यात्री शेखर
चिठ्ठी हैन हिजोआज, एस्एम्एस्को खात कत्ति ।
छट्पटीमा बितिरह्ने, मिस्कलको रात कत्ति ।
र्समपणले पानाहरु, रंगाइन्थ्यो त्यसबेला,
अक्षरमा उनिएर, सामु पुग्थे याद कत्ति ।
बग्थ्यो मन पानाभरि, छताछुल्ल कोशी जस्तै,
भेटहुने अक्षरमा, प्यारो थियो साथ कत्ति ।
सम्झनाका तरेलीमा, अविस्कार मिसिदैछ,
एस्एम्एस् र मिस्कलको, याद बोक्ने हात कत्ति ।
चिठ्ठी हैन हिजोआज, एस्एम्एस्को खात कत्ति ।
छट्पटीमा बितिरह्ने, मिस्कलको रात कत्ति ।
र्समपणले पानाहरु, रंगाइन्थ्यो त्यसबेला,
अक्षरमा उनिएर, सामु पुग्थे याद कत्ति ।
बग्थ्यो मन पानाभरि, छताछुल्ल कोशी जस्तै,
भेटहुने अक्षरमा, प्यारो थियो साथ कत्ति ।
सम्झनाका तरेलीमा, अविस्कार मिसिदैछ,
एस्एम्एस् र मिस्कलको, याद बोक्ने हात कत्ति ।
गजल
भगवति बस्नेत
खुलाइएको जीवन थियो, सप्तरंगी इन्द्रेणी झै
रङ्गीन त्यो दुनियामा, नखेलेको धेरै भयो
उमङ्गमा खेलिएका, कल्पनाको सँसारमा
लहरिदै मनका सपना, नलेखेको धेरै भयो
समयको पावन्दिले उजाडेर लगेपछि
भगवति बस्नेत
अति याद आउछ तिम्रो नदेखेको धेरै भयो
लजालु त्यो मुहार तिम्रो नेहेरेको धेरै भयो खुलाइएको जीवन थियो, सप्तरंगी इन्द्रेणी झै
रङ्गीन त्यो दुनियामा, नखेलेको धेरै भयो
उमङ्गमा खेलिएका, कल्पनाको सँसारमा
लहरिदै मनका सपना, नलेखेको धेरै भयो
समयको पावन्दिले उजाडेर लगेपछि
तिमीसँगै वितेका पल, नभेटेको धेरै भयो
ल किन यसरी, रुनु भयो हजुर ?
पराइ जस्तो पो हुनु भयो हजुर ।
चिम्लेर गुलाफ, छुनु हुन्न भन्दा
फेरि के सोचेर, छुनु भयो हजुर?
प्रेमले बुनेको, माला पिरतीको
किन त डोरी झैं, फुनु भयो हजुर ?
राखेर सम्झना, पछि दाग' भन्दै
कसरी सजिलै धुनु भयो हजुर ?
कृष्णपक्ष
तुलसी पेोडेल (प्रकृतिप्रेमी)
छिमेकिको टोक्ने कुकुर भुक्ला फेरि होश गरौ ,
नेपालीको शीर अझै झुक्ला फेरि होश गरौ !
बुद्धिजिबी हाम्रा नेता लुछाचुँडी गर्ने कुर्ची ,
पराईले थुक निल्दै ढुक्ला फेरि होश गरौ !
सबको प्यारो सगरमाथा अलग्गिन खोज्यो भने ,
हाम्रा सबै खोला- नाला सुक्ला फेरि होश गरौ !
बल गरि नसमाते मूल्यवान चिजहरु ,
अलि अलि गर्दा गर्दै फुक्ला फेरि होश गरौ !
सोच्दा पनि भित्र भित्रै मन रुने नेपालीको ,
स्वर्ग जस्तो सुन्दर् देश चुक्ला फेरि होश गरौ !
नेपालीको शीर अझै झुक्ला फेरि होश गरौ !
बुद्धिजिबी हाम्रा नेता लुछाचुँडी गर्ने कुर्ची ,
पराईले थुक निल्दै ढुक्ला फेरि होश गरौ !
सबको प्यारो सगरमाथा अलग्गिन खोज्यो भने ,
हाम्रा सबै खोला- नाला सुक्ला फेरि होश गरौ !
बल गरि नसमाते मूल्यवान चिजहरु ,
अलि अलि गर्दा गर्दै फुक्ला फेरि होश गरौ !
सोच्दा पनि भित्र भित्रै मन रुने नेपालीको ,
स्वर्ग जस्तो सुन्दर् देश चुक्ला फेरि होश गरौ !
गजल
जानी जानी रुन्छ मान्छे
अनि एक्लै हुन्छ मान्छे जसो तसो बाँचे पनि
व्यथा भित्रै थुन्छ मान्छेआफ्नो स्वार्थ पुरा गर्न
फुलोस् फलोस् भने पनि
अर्कै अर्कै सुन्छ मान्छे
भगवती बस्नेत
काठमाडाै,बल्खु
गजल
हेर्दा सभ्य सरल तर भित्र खाली हुन्छ मान्छे
जति जति सोझो ठान्यो उती जाली हुन्छ मान्छे
आफ्नै सम्झी मन साँटी आँखा छोपी भर पर्दा
विश्वास नै छुटि मन टुट्दा फाली हुन्छ मान्छे
खहरेझैँ बग्दै सागर छुन्छु भन्दै हिँड्दा खेरी
कुलतमा फस्यो भने फोहर नाली हुन्छ मान्छे
जति गाह्रो भए पनि बाँच्नै पर्ने जसोतसो
उराठिलो बगैँचाको एक्लो माली हुन्छ मान्छे
हेर्दा सभ्य सरल तर भित्र खाली हुन्छ मान्छे
जति जति सोझो ठान्यो उती जाली हुन्छ मान्छे
आफ्नै सम्झी मन साँटी आँखा छोपी भर पर्दा
विश्वास नै छुटि मन टुट्दा फाली हुन्छ मान्छे
खहरेझैँ बग्दै सागर छुन्छु भन्दै हिँड्दा खेरी
कुलतमा फस्यो भने फोहर नाली हुन्छ मान्छे
जति गाह्रो भए पनि बाँच्नै पर्ने जसोतसो
उराठिलो बगैँचाको एक्लो माली हुन्छ मान्छे
तिम्रो मेरो जवानीको मात उस्तै उस्तै
एक्लै एक्लै बिताउने रात उस्तै उस्तै
दिन बित्छ सम्झनाले जून हेर्दै रात
एकै पीडा दुबैतिर खात उस्तै उस्तै
एउटै फूलमा नरमेर अरू फूल डुल्दा
भमराले चुसिदिन्छ घात उस्तै उस्तै
कस्ले खेल्यो यस्तो खेल दुवै हार्र्यौ आखिर
हार्दा दुख्ने मुटुको यो जात उस्तै उस्तै ।
शिशिरमा प्रकृतिको रीत यस्तै रै'छ
अविरल ओइली झर्ने पात उस्तै उस्तै
अविरल अधिकारी
हेटौडा मकवानपुर
एक्लै एक्लै बिताउने रात उस्तै उस्तै
दिन बित्छ सम्झनाले जून हेर्दै रात
एकै पीडा दुबैतिर खात उस्तै उस्तै
एउटै फूलमा नरमेर अरू फूल डुल्दा
भमराले चुसिदिन्छ घात उस्तै उस्तै
कस्ले खेल्यो यस्तो खेल दुवै हार्र्यौ आखिर
हार्दा दुख्ने मुटुको यो जात उस्तै उस्तै ।
शिशिरमा प्रकृतिको रीत यस्तै रै'छ
अविरल ओइली झर्ने पात उस्तै उस्तै
अविरल अधिकारी
हेटौडा मकवानपुर
गजल
परदेश टेकेपछि गाउँ सम्झिएँ
परदेश टेकेपछि गाउँ सम्झिएँ
तिमीलाई भेटेपछि गाउँ सम्झिएँ
अरुलाई देख्दा भने याद हुन्नथ्यो
तिमीलाई देखेपछि गाउँ सम्झिएँ
एक्लै हिड्दा अनायसै तिम्रो यादमा
मेरा आँखा छेकेपछि गाउँ सम्झिएँ
आँफैआइ भित्रीमनको कोरा कागजमा
तिम्रो नाउँ लेखेपछि गाउँ सम्झिएँ
झिलिमिलि सुखसयल जति भएनि
पराइले हेपेपछि गाउँ सम्झिएँ
भगवती बस्नेत
दिएर पीर कहाँ गयौ तिमी !
रोपेर झिर कहाँ गयौ तिमी !!
गोरेटो बाटो पहाडको यात्रा !
छाडेर भीर कहाँ गयौ तिमी !!
ताकेर धनु मनभित्र मेरो !
हानेर तीर कहाँ गयौ तिमी!!
लाजले बरा! अनुहार ढाकी !
लुकाई शिर कहाँ गयौ तिमी !!
बालेर आगो अविरल मनमा !
जलाई चीर कहाँ गयौ तिमी !!
अविरल यात्री
रोपेर झिर कहाँ गयौ तिमी !!
गोरेटो बाटो पहाडको यात्रा !
छाडेर भीर कहाँ गयौ तिमी !!
ताकेर धनु मनभित्र मेरो !
हानेर तीर कहाँ गयौ तिमी!!
लाजले बरा! अनुहार ढाकी !
लुकाई शिर कहाँ गयौ तिमी !!
बालेर आगो अविरल मनमा !
जलाई चीर कहाँ गयौ तिमी !!
अविरल यात्री
ब्लग चौतारी नेपाली भाषा साहित्यमा कलम चलाउने नेपाली ब्लगरहरुको साझा ब्लग हो । यसमा ब्लगर खाता प्रयोग गरी ब्लग चलाउदै आएका नेपाली ब्लगरहरु लेखकका रुपमा सहभागी हुन सक्नेछन । ब्लग चौतारीले लेखकका आफ्ना भावनाहरु अभिव्यक्त गर्ने मात्र नभई नेपाली भाषी ब्लगरहरुबीच भावनात्मक एकता र सामिप्यता बढाउने पनि उदेश्य लिएको छ ।
साहित्यसंसार डट कम - नेपाली साहित्यको सानो संसार