'आस्था' (लघु कथा)

कमरेड लाल सलाम पार्टीको पूर्णकालीन कार्यकर्ताले अभिवादन गर्दै दाहिने हात तेर्स्यायो !
मन नलाई नलाईकन हात मिलाउँदै जवाफ फर्काउदै भन्यो 'लाल सलाम' !
आजको कार्यक्रम थाहा छ हैन ?
प्रश्नको जवाफ फर्काउदै भन्यो थाहा छ !
अनि किन अहिलेसम्म यतै देख्छु, कार्यक्रम सुरु हुने बेला भयो त पुन: प्रश्नको झटारो !
सहन सकेन उसले र रिसलाई पूर्ण नियन्त्रणमा राखेर अनुहार साउने बादल बनाउदै भन्यो
म के गर्न लागेको छु अहिले थाहा छ ?
तपाई अहिले कुन ठाउँमा उभिनु भाको छ त्यो पनि थाहा होला !
मैले सयकडा ५ को ऋण काढेर यो व्यवसाय चलाउदै छु ! मलाई मेरो शुभचिन्तकले ऋण नदिएको भए मेरो अहिले पाटीको बास हुन्थ्यो ! मेरो यो व्यवसाय हेर्ने म बाहेक अरु कोही छैन ! मेरो श्रीमती जापानी रोबोट हैनन, घरको धन्दा देखि बच्चासम्म हुर्काउने जिम्मा उसको छ !
मैले मेरो पेसालाई लात हानेर पार्टीको कार्यक्रममा भाग लिदै हिड्ने हो भने म पुन: पहिलाकै जस्तै गरी पाटीको बासमा पुग्छु ! मैले जति गर्नु गरिसके अब गर्न सकिदैन ! आस्था र खोक्रो नाराले जनताको त परको कुरा आफ्नै कार्यकर्ताको समेत पेट नभरिने रैछ कमरेड बुझ्नुभयो हैन ?